Blog van Arjan Berkhuysen

Stilzitten en verandering

donderdag 13 november 2014
Blog van Arjan Berkhuysen

Als je vaak op de boot zit op het wad heb je regelmatig leuke gesprekken. Zo zat ik afgelopen week naast Jan Roelof Witting, die voor Rijkswaterstaat werkt op Vlieland. Hij liet mij foto’s zien die hij in oktober heeft gemaakt vanuit het vliegtuig na de grote storm in oktober. Rijkswaterstaat maakt maandelijks inspectietochten boven het wad en Jan Roelof gaat af en toe mee. “Geweldig”, zegt hij, “je ziet gewoon in een oogopslag hoe het gebied voortdurend verandert." In de loop van de 12 jaar dat hij dit werk doet, ziet hij platen komen en gaan. “De Richel is nu weer helemaal terug, inclusief duintjes. In de storm van 2007 waren die nog helemaal uitgevlakt. Als ik de foto’s van Griend laat zien aan collega’s die hier jaren geleden al werkten, zien ze dat Griend er ondertussen weer net zo uitziet als in de jaren 70, voordat het werd versterkt. Die typische haak die het eiland moest beschermen is nauwelijks meer te zien op de foto van afgelopen oktober.”


Jan Roelof vertelt dat hij steeds ‘groener’ wordt. Mijn collega Ellen had hem eens gezegd dat je zo veel kunt zien in het gebied als je even rust neemt en kijkt wat er gebeurt. Het duurde even, maar ook hij heeft nu de smaak te pakken. “Ik woon op Vlieland en ben natuurlijk veel op het strand, bijvoorbeeld met de kinderen. Maar pas sinds een paar jaar neem ik de tijd om gewoon even stil te zitten en zie dan wat er gebeurt tussen die duinen. Dat is enorm. Ik zie nu bijvoorbeeld dat er drie soorten luchtstromen zijn die de boel in beweging brengen. Vlak over de bodem rollen zandkorrels, daarboven heb je wat fijner stuifzand dat door de wind kan worden opgepakt en nieuwe duinen vormt, en daarnaast heb je nog fijn sediment dat nog veel verder gaat. Pas als je langer zit, ga je dat zien. Je gaat anders kijken en het eigenlijk ook veel meer waarderen”.


De foto’s van Terschelling laten een heleboel dynamiek zien. Volgens Jan Roelof is de Terschellinger kust de mooiste van Nederland. “De stuifduinen in Frankrijk en Denemarken zijn ook mooi, maar de dynamische kust van Terschelling is echt bijzonder.” De luchtfoto’s van Terschelling laten zien dat het westen flink gaat aangroeien doordat een nieuwe plaat al bijna is aangesloten aan het Terschellinger strand en dat het zand in het oosten over de oude stuifdijk de groene vlakte in trekt. Daar hoogt het dan langzaam maar zeker op. “Zeker veilig”, zegt de Rijkwaterstater. Alleen bij Vlieland en Ameland hebben we vanwege afslag extra zandsuppleties gepland, maar verder is er overal zoveel zand langs de kust dat het goed zit met de veiligheid”.


Dat vind ik nou mooi, mensen die met passie vertellen over de veranderingen die zij zien. Het wad leent zich daar goed voor. En zo is ook elke boottocht net weer even anders.



“De zonzij van Nederland”