Blog van Josje Fens

Zeegrasraadsel

donderdag 20 september 2012
Blog van Josje Fens

Het zeegras van vorig jaar, dat nu stevig in de Nederlandse wadbodem staat, is een stuk groter dan het zeegras dat we tijdens onze tweede oogstweek in Duitsland zagen. Bijzonder, want beide zijn ze uit dezelfde zaadjes opgekomen. Hoe kan dat?

 

Zeegras oogsten en zaaien doen we in twee etappes. Onlangs keerde een tweede groep zeegrasplukkers terug uit Duitsland. Dit keer is 200 kilo zeegras geplukt, voldoende om het resterende aantal zakken te vullen. Het leek wel of deze tweede groep plukkers al een keer eerder mee geweest was: zo snel en soepel verliep het. Zeker het inpakken van de zeegraszakken ging in een razend tempo. Met wederom een aanhanger vol zeegras vertrokken we richting Nederland.

 

Het werk dat in Nederland moest gebeuren, bleek een vies klusje. Waar het wad op Sylt zanderig en stevig is, is het slik op Balgzand een stuk zachter en slikkiger. Met een kratje in de handen, was het de kunst om zonder te vallen door het slik te lopen. Het vasthaken van de zeegraszaadzakken aan de verankeling op het wad was een behoorlijke uitdaging. Vieze benen en handen waren het resultaat.

 

Tijdens het werken kwamen er veel vragen over het ‘oude’ zeegras. Het zeegras dat vorig jaar geplant is en nu voor het eerst is opgekomen. ‘Ons’ zeegras was zichtbaar een stuk groter dan het Duitse zeegras. Zijn de omstandigheden hier beter, waardoor het zeegras in Nederland sneller kan groeien? Of zijn de omstandigheden in Duitsland eigenlijk beter, waardoor het zeegras meer wortels kan maken en minder groot hoeft te worden om toch voldoende energie uit zijn bladeren te kunnen halen?

Volgens Karsten Reise, de Duitse zeegrasonderzoeker, zou het ook nog zo kunnen zijn dat het Duitse zeegras meer last heeft van concurrentie omdat groot en klein zeegras daar door elkaar groeit. Voorlopig blijft het een raadsel….



“Hier is Nederland ruim en weids”