Blog van Josje Fens

Onvoorspelbare natuur

vrijdag 10 februari 2012
Blog van Josje Fens

Het is een bijzonder jaar voor het zeegraszaad. Na de lange reis van het Duitse Sylt naar het Nederlandse wad werd het verwelkomd door een aantal behoorlijke herfststormen. Om vervolgens in een uitzonderlijk warme en natte Waddenzee tot rust te komen. Hopelijk heeft dit nog niet voor een vroegtijdige kieming van het zaad gezorgd. Nu hebben we weer te maken met een bevroren Waddenzee. Het levert prachtige beelden op, maar ik maak me toch een beetje zorgen over het zeegras. Niet dat zeegras niet tegen een beetje kou kan, dat is over het algemeen geen probleem. Wel een risico is het kruiende ijs, oftewel bevroren slikplaten die  bevriezen en dan met vloed opgetild worden. Hierdoor kan de wadbodem behoorlijk overhoop gehaald worden en kan het zeegraszaad wel eens heel ergens anders terechtkomen dan wij voorzien hadden. Misschien wel op plekken waar het niet kan groeien…. Het blijft spannend!


De natuur is nou eenmaal onvoorspelbaar. Tegenwoordig is er ieder jaar wel iets uitzonderlijks te melden: het is extreem nat, droog, koud, warm, zonnig, mistig of bewolkt. De gemiddelde winter bestaat niet. Toch vind ik het moeilijk om geduldig te wachten tot in mei het zeegras gaat groeien en duidelijk zal worden of ons project geslaagd is. Tot die tijd geniet ik van de prachtige witte landschappen, de ijsbloemen die met laag water op de wadbodem bloeien en de prachtige beelden van ijsschotsen in de Waddenzee. En volg ik het zeegrasnieuws.


Afgelopen week is het oudste zeegras ter wereld ontdekt, meer dan 10.000 jaar oud! Dit zeegras groeit volledig onder water (in tegenstelling tot ‘ons’ zeegras dat droogvalt met laagwater) en plant zichzelf voort zowel door zaad als met wortelstokken. Hierdoor kan een enkele plant wel 15 kilometer groot worden! Het is natuurlijk moeilijk te meten hoe oud zo’n plant precies is, maar onderzoekers denken nu dus dat sommige van deze gigantische planten 10.000 en misschien zelfs wel 100.000 jaar geleden uit hun zaadje zijn gekropen! Ondertussen wacht ik tot het ‘waddengras’ voor het eerste jaar uit hun zaadjes kruipt.