Blog van Josje Fens

Wadpierbioturbatie

vrijdag 11 mei 2012
Blog van Josje Fens

Wadpierbioturbatie. Het was het eerste totaal nieuwe woord wat ik leerde toen ik bij de Waddenvereniging kwam werken. Het gaat hier om een belangrijk fenomeen: de wadpier leeft in een zelfgegraven U-vormige buis in het wad en eet zand. Hierdoor wordt zand verplaatst. Wadpierbioturbatie is niets anders dan het omwoelen van de bodem door een dier, in dit geval de wadpier. In andere takken van sport heeft men het misschien over zaken als molbioturbatie. Klinkt toch minder.

 

Voor het zeegras(zaad) kan deze bioturbatie grote gevolgen hebben. Als er veel wadpieren in de bodem zitten (50 pieren met m2 is helemaal niet vreemd), woelen zij de bodem dusdanig om dat het zeegraszaad te diep in de bodem terecht kan komen. Hierdoor gaat een deel van het zaad verloren. Het is nog maar een paar weekjes wachten en dan kunnen we eindelijk op onderzoek uit. Dan moet het zeegras opgekomen zijn. Voorlopig houdt ik me dus nog maar even bezig met ‘bedturbatie’. Het omwoelen van de dekens tijdens mijn dromen over uitgestrekte zeegrasvelden. Spannende tijden.