Blog van Josje Fens

Wrakken beschermd door kunstzeegras

donderdag 22 augustus 2013
Blog van Josje Fens

Ken je dat? Dat je net een witte fiets gekocht hebt, een blauwe trui of dat je beste vriendin zwanger is, en dat je dan vervolgens ineens overal witte fietsen, blauwe truien en zwangere vrouwen ziet? Dat heb ik nou met zeegras. Overal kom ik het tegen, in de Xenos bij de reuze handige opbergmandjes en op nu.nl omdat er in de hele wereld onderzoek blijkt te worden gedaan naar zeegras. En op mijn bureau, want ik heb namelijk hele attente oplettende collega’s die mij regelmatig wijzen op nieuwsberichten over zeegras.

 

Het nieuwste bericht gaat over 16e en 17e eeuwse scheepswrakken op de bodem van de Waddenzee. Het onderzoeken en eventueel bergen van deze schepen kost veel tijd en geld. Daarom worden de schepen zo goed mogelijk bewaard op de bodem van de zee.

 

Omdat de Waddenzee erg dynamisch is, kunnen schepen, die vorig jaar nog veilig onder het zand lagen, ineens bloot spoelen en zeer snel achteruit gaan. En daar is nu een mogelijk nieuwe oplossing voor: kunstzeegras! Dat maakte mij wel nieuwsgierig en na wat doorvragen bij de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed bleek dat de beoogde effecten van het zeegras en kunstzeegras bij zowel wrakbescherming als klimaatbuffer hetzelfde zijn: het invangen van zand en het remmen van de stroming. Het doel van het kunstzeegras, matten met sprieten van verschillende lengtes tussen de 60 en de 125 cm, is de stroming te beperken (wat slijtage al vermindert). Door die stromingsvermindering blijft er meer zand op het schip liggen. Bovendien is de verwachting dat dit systeem dynamisch blijft: wanneer een deel van het zeegras weer vrij komt door stroming zal het meer rechtop gaan staan en het verloren zand weer sneller invangen. De eerste metingen zijn erg positief. In enkele weken is er al duidelijk extra zand ingevangen!

 

Laat dit nou precies ook  de reden zijn waarom wij denken dat zeegras wel eens een goede klimaatbuffer zou kunnen zijn: door de verminderde stroming blijft meer zand en slib op de wadplaten achter en groeit deze mee met de klimaatverandering.

 

Leuk om te zien dat men vanuit twee totaal verschillende invalshoeken tot dezelfde oplossing uit kan komen. Ik heb wel nog even nagevraagd waar dit kunstzeegras van gemaakt is. Het is plastic maar er wordt wel onderzoek gedaan naar de afbraaksnelheid en hoe het zich gedraagt in het water. Wanneer deze test met kunstzeegras een succes blijkt en op grotere schaal toegepast gaat worden hoop ik dat er materiaal gebruikt gaan worden dat zonder schadelijke gevolgen op de zeebodem kan worden gelegd!

 

Meer info: http://www.cultureelerfgoed.nl/actueel/nieuws/onderzoek-maritiem-programma-naar-nieuwe-monitorings-en-beschermingstechnieken