Blog van Josje Fens

Het vervolg van het zeegras!

donderdag 23 januari 2014
Blog van Josje Fens

In de nieuwsbrief van begin januari schreven we het al: het zeegras krijgt een vervolg. Natuurmonumenten, de Waddenvereniging en de Universiteit van Nijmegen hebben samen een subsidie gekregen van het Waddenfonds om het zeegrasproject nog een jaar voort te zetten.


Het gaat niet alleen om een vervolg, we breiden ook uit! Naast dat we komend jaar de drie locaties die we al hebben opnieuw gaan inzaaien, komt er ook een nieuwe locatie bij. Deze nieuwe locatie moet de verspreiding van het zeegras vergroten. Hopelijk niet alleen op de locatie zelf, maar ook doordat het op termijn uit gaat zaaien. Door te variëren in de omvang van de verschillende locaties proberen we er ook achter te komen wat een goede omvang is voor het beste resultaat.


Dat is nog niet alles. Naast het voortzetten van het terugbrengen van droogvallend zeegras hopen we ook op termijn weer onderwater zeegras te krijgen in de Nederlandse Waddenzee. Dit was ooit het grootste deel van het areaal, maar is volledig verdwenen. Ook in Duitsland en Denemarken is het onderwater zeegras niet teruggekomen.


Het grote voordeel van onderwater zeegras is dat het niet afsterft in de winter. Als het dus eenmaal groeit hoeft het niet ieder jaar uit zaad op te komen. Daarnaast is het een continue verstopplek voor jonge vis en andere kleine dieren. Waar droogvallend zeegras een deel van het jaar, en een deel van de dag (met laag water), hiervoor niet beschikbaar is.


Maar….

Het is ook een stuk moeilijker (verwachten wij) om onderwater zeegras terug te brengen. Het herstelt zich zelden vanzelf. Dat komt door de specifieke omstandigheden die het zeegras nodig heeft. Het zeegras heeft redelijk helder water nodig, een lage stroomsnelheid en uiteraard geen bodemberoering. Als zeegras eenmaal groeit, neemt de stroomsnelheid af, doordat het water door de stengels van het zeegras stroomt. Deze stroomvermindering zorgt er ook voor dat er meer slib uit het water naar de bodem kan zakken. Hierdoor wordt het water helderder. Maar zonder het zeegras blijft het water stromen. Het is dus een soort kip-ei verhaal.
Het komende jaar gaan we op zoek naar de meest kansrijke plekken voor het onderwater zeegras in de Nederlandse Waddenzee.