Blog van Josje Fens

Zeegras zaaien onder toehorend oor

vrijdag 19 september 2014
Blog van Josje Fens

Intussen is ook de tweede groep zeegrasplukkers op pad geweest. Afgelopen weekend bereikten mij mooie foto's van een zonovergoten Sylt. Voor het eerst was ik niet zelf mee op pad, maar mijn collega Allard. Best raar. Maar ook zonder mij is het een prachtweek geweest!  En gelukkig hebben we de beelden nog. Binnenkort komt er een kort filmpje online waaron je ziet hoe het er op Sylt aan toe gaat.


Ook het uitzaaien is vastgelegd. Vroege Vogels radio ging met ons mee naar het uitzaaien op Texel, dat kun je hier terugluisteren. Het was een zonovergoten dag, en er waren meer dan 20 vrijwilligers door Natuurmonumenten opgetrommeld. Extra handjes konden we hier ook wel gebruiken want de twee velden op Texel zijn groter dan de andere velden. Eerst hebben we met laag water het eerste veld ingezaaid. Daarna moesten we een paar uur wachten om met hoog water het tweede, en dieper gelegen veld, in te zaaien.


Hierbij kon een kleiner groepje helpen, in het rubber bootje pasten maximaal 8 mensen. Wel een superstoere klus. Een iemand zat voorop met een peddel om de drijvers uit het water te vissen. Een tweede pakte deze drijver aan en een derde hing de zak er aan. Dat was mijn taak, en best een uitdaging! De boot voer langzaam verder, golfde wat, en ondertussen moest ik de tie-rip om het touw van de drijver zien te binden. Best een nauwkeurig werkje, zeker als je ondertussen op een golvende boot zit.
Sommige drijvers hadden ook behoorlijk wat wier verzameld waardoor ze soms niet meer helemaal boven water dreven. Waar we nog een beetje tijd over hadden probeerden we een deel van dat wier los te trekken.


Op een gegeven moment begon het spannend te worden, het water begon duidelijk weer te dalen. En onze drijvers waren nog lang niet op. Zouden we genoeg tijd hebben om alles af te krijgen, voordat het water bij de dijk weg was?
Ondanks onze kreten: "pakken wat je pakken kan!" Lukte het niet om alle zakken op te hangen. We moesten terug.
Eenmaal weer op de dijk besloten we de laatste zakken met laag water toch nog op te hangen. We konden dan nog net de laatste boot halen en hadden zo al het zeegras weer uitgezet!