Controle en handhaving garnalenvisserij door overheid nog steeds niet op orde

Ook afgelopen jaar is er door garnalenvissers weer te veel uren gevist  in beschermde natuurgebieden. Was dit eerder het geval in de Waddenzee en in de kustzone boven de Waddeneilanden, nu was dit het geval in de Oosterschelde en de Vlakte van de Raan. Door gebrekkige samenwerking tussen overheden en data-specialisten konden vissers ongestraft doorvissen in deze gebieden zonder dat zij een seintje kregen dat het vergunde aantal visuren al was opgevist. 


Geen quotum

Het probleem in de garnalenvisserij is dat het een vrije visserij is, wat betekent dat er geen quotum is. Er mag zoveel garnalen worden gevangen als de vissers kunnen. Dit heeft er in de afgelopen decennia voor gezorgd dat er steeds intensiever en minder duurzaam wordt gevist. Er worden meer uren per visdag gevist en met steeds zwaardere motoren. Hiermee is de impact op de zeeleven stapsgewijs toegenomen.

 

Beperking in uren

De Waddenvereniging was daarom blij dat Het Ministerie van LNV in 2017 er een beperking oplegde in de vergunning middels een maximum aantal visuren per Natura 2000 gebied per jaar.  Dit aantal uren wordt nu nog als collectief uitgegeven zonder een doorberekening naar elke visser. Hierdoor blijft de perverse prikkel om zoveel mogelijk te vissen in stand.

 

Controle en handhaving niet op orde

De Waddenvereniging is onaangenaam verrast dat het Ministerie van LNV na de eerdere overtredingen in 2017 en 2018 nu weer achter de feiten aan loopt. Vissen in beschermde natuurgebieden kan alleen als de controle en handhaving op orde is. En dat blijkt nu andermaal niet het geval.


Publicatiedatum: 29-04-2021