Atlantische zalm

De Atlantische zalm behoort tot de familie van Salmoniden. Hij brengt zijn volwassen leven vooral door op zee en trekt voor de voortplanting naar de rivieren en beekjes in het binnenland. Je kunt ze zowel in Europa, Noord-Amerika als Siberië vinden. Tussen 1950 en 1985 is de zalm nagenoeg verdwenen uit de Nederlandse rivieren. De belangrijkste oorzaken daarvan zijn: overbevissing, een slechte waterkwaliteit, het verdwijnen van leefgebieden en het bemoeilijken van de migratie door het aanleggen van dammen en dijken.

 

Volksnaam

Haakzalm, jacobszalm, hengst of kelt

Voedsel

Het menu van de zalm bestaat voornamelijk uit insecten (larven), kreeftachtigen en vis

Uiterlijk

Het uiterlijk van de zalm is afhankelijk van zijn levensstadium. Vooral tijdens de migratie tussen het zoete en het zoute water vinden er veel veranderingen plaats. De kleur van de vis verandert en het mannetje krijgt een haak aan het uiteinde van de onderkaak. In de eerste drie levensjaren groeit de zalm tot een lengte van ongeveer 15-20 centimeter. Wanneer de zalm vervolgens naar de zee trekt maakt hij een ongelooflijke groei door. Na twee jaar op zee kan hij zo’n 80 centimeter groot worden. De maximum lengte van een Atlantische zalm is voor een mannetje 150 cm en 120 cm voor een vrouwtje.

De reis van de Atlantische zalm

Het leven van de zalm begint in een beekje of (zij)rivier. In Europa vind je de geboorteplekken van de zalm in zijrivieren van de Rijn, zoals de Ruhr, de Ahr en Moesel. Na een opgroeiperiode van 1 tot 3 jaar trekt de zalm naar zee. Daar brengt hij een groot deel van zijn leven door. Na een aantal jaren op zee zwemt de zalm, in het voor- en najaar, terug naar het zoete water om te paaien. Heel bijzonder is dat de zalm voor zijn voortplanting terug trekt naar zijn geboorteplek. Dit gedrag noemen we homing. Na de paai sterft een deel van de vissen en een ander deel zwemt terug naar de zee om aan te sterken.

 

Vrij van obstakels

De populatie van de Atlantische zalm is in de meeste Europese rivieren tussen de 18e en 20e eeuw ernstig achteruitgegaan of zelfs verdwenen. Op zijn reis vanuit het zoute water naar het zoete water komt de zalm veel obstakels tegen. De Afsluitdijk is een van die grote obstakels. De zalm is in staat om over bepaalde blokkades heen te springen, maar de Afsluitdijk is daar natuurlijk te groot voor! De Vismigratierivier kan een bijdrage leveren voor het herstel en behoud van de Atlantische zalm in Nederland. De Vismigratierivier maakt de reis tussen de zee en de paaiplekken een stuk makkelijker en biedt daarbij een geleidelijke overgang tussen het zoete en zoute water.

 

Verder lezen:

>> Deze vissen worden blij van de Vismigratierivier
>> Daarom hebben we een Vismigratierivier nodig

>> Zo werkt de Vismigratierivier 

>> De 5 belangrijkste kenmerken van de Vismigratierivier
>> Vismigratierivier beleven